Rolstoel Pelgrim

Dag 7, de laatste dag van dit deel van m'n reis

Dag 6

Vandaag een beetje laat berichtje over gisteren. Ik ben inmiddels weer thuis.

Gisterochtend ben ik weer vroeg opgestaan en heb ik eerst uitgebreid ontbeten en ben naar de mis geweest bij de zusters karmelitessen in Sittard waar ik had overnacht. Daarna ben ik vertrokken.

Het weer was in tegenstelling tot afgelopen dagen erg mooi, zonnetje, blauwe lucht met een paar wolkjes.

Ik ben eerst naar het centrum gerold. Daar kwam ik bij de Petruskerk waar de kapel open was, Helaas de rest van de kerk niet. Gelukkig zag ik iemand in de kerk lopen en ik vroeg haar om een stempel. Die had ze niet maar ze verwees me naar de pastorie een straatje verder op. Daar belde ik aan en zag de priester (deken bleek later) die ik in de ochtend ook in de mis bij de zusters had gezien.

Hij vroeg naar m'n pelgrimage en ik vertelde hem het verhaal, toen kreeg ik het stempel van de Petruskerk.

Daarna ben ik doorgerold en kwam een basiliek tegen, er was een grote trap voor de deur maar er stond een bordje dat ik met de rolstoel kon aanbellen bij de achterdeur en dan de kerk in zou kunnen. Helaas wed er niet open gedaan. Daarna doorgerold naar nog een andere kerk die er bijna naast stond. Daar zater een paar mensen van de kerk en daar heb ik ook een stempel gehad. 1 man die daar zat wilde me ook de basiliek laten zien en heeft de persoon die de deur had moeten open doen gehaald en zo ben ik uiteindelijk toch nog in de basiliek geweest. Was een erg mooie kerk met allemaal teksten op de muur tegels en pilaren. Gebeden en dankzeggingen. Heel apart. Ook hier kreeg ik een stempel.

Daarna de route weer opgezocht en ging ik op pad. Vandaag heb ik veel langs een saaie weg gerold, later ben ik van de kortste route afgeweken en was het wel weer erg mooi, vooral dorpjes en landbouw. Het ging niet zo snel want stiekemweg ging ik langzaam omhoog, wat in Zuid Limburg is natuurlijk ook is te verwachten. Uiteindelijk kwam dan tussen Hussenberg  en Geulle ook de afdaling, een erg lange afdaling van 10%. Ik ben geloof ik nog nooit zo hard gegaan in m'n rolstoel. Ruim 15km per uur. Meestal grijpen mijn emotionwielen in bij zo'n 10km per uur maar deze lange hellingen konden ze ook niet zo hard remmen. Gelukkig heb ik ook nog een goede rem op m'n voorwiel en halverwege ben ik een paar keer gestopt omdat m'n handen ondanks de handschoenen  wel erg warm werden door de wrijving.  Maar het was toch een leuke afdaling. En ik was blij dat ik naar beneden ging en niet omhoog! Hoe zuidelijker ik zal komen hoe meer heuvels / bergen ik tegen zal komen, dus dit was een mooie oefening!


Daarna verder richting Maastricht. Ik wilde graag voor 17.00 aankomen zodat de kerken nog open zouden zijn en ik verwachte zo rond 16.15 aan te komen dus dat kwam goed uit. maar net voor de stad was een omleiding van maar liefst 6 km omdat er een brug open was. Een uur vertraging en ook nog eens een heel lange rit over industrie gebied.

Rond 17.15 kwam ik aan bij de Onze Lieve Vrouwe basiliek. Deze was gelukkig nog open, ze waren bezig met voorbereidingen voor een concert die avond. Dus zo kon ik gelukkig toch m'n stempel krijgen.

Daarna ben ik richting de St  Servaas basiliek gerold. Eerst kwam ik nog langs het klooster van de zusters onder de bogen, Helaas zijn deze zusters ivm hun hoge leeftijd gestopt met het geven van stempels. Daarna doorgerold naar st. Servaas maar die was helaas al wel dicht. Toch wilde ik graag een stempel en ben op zoek gegaan naar de pastorie. Die vond ik gelukkig al snel. Helaas zaten er trappen voor en kon ik niet aanbellen dus ben gaan zwaaien voor het raam waar ik mensen zag zitten. Gelukkig zagen ze me en toen kwam de priester (deken) John Dautzenberg naar buiten. Daar werd ik erg leuk ontvangen. Ik kreeg een mooie stempel, een ansichtkaart van de kerk met een persoonlijk berichtje van de priester/deken en een erg mooie replica van een middeleeuwse pelgrims insigne, die ik gelijk op m'n tas heb bevestigd. Daarna nodigde hij me uit om mee te gaan naar een mis in de Cornelius kerk in Borgharen (een dorpje in de buurt), en dus ben ik meegegaan nadat ik eerst nog een boterham heb gekregen met een lekkere tros druiven. En zo vertrokken we. 16 september was de feestdag van de heilige Cornelius dus het was een feestelijke viering met een Maastricht mannenkoor die in dialect zongen. Tijdens de preek ging het over pelgrims en werd ik nog genoemd.

Na de viering was er koffie/ thee en vlaai en ook hier kreeg ik weer een stempel.

Om 21.00 waren we weer in Maastricht bij de st. Servaas en daar haalden mijn ouders en zoon me weer op rond 21.30 op. na nog een praatje met de Deken en de uitnodiging om volgend jaar voor m'n volgende vertrek  langs te komen reden weer naar huis waar we pas rond 1.30 aankwamen ivm allerlei omleidingen.

Volgende keer start ik weer in Maastricht, bij de St  Servaas basiliek. Meld je emailadres hier op de website aan zodat je op de hoogte blijft van m'n vertrek.


Reacties

Reacties

Thea van Helmond

Wat weer een mooi verhaal! Ik lees dit met grote bewondering en ik ben zó blij dat ik je ontmoet heb op mijn wandeling. Zómaar een "toevallige"ontmoeting . . . . maar niets is toevallig: het valt je toe. En zo is het maar net. Ik wens je Gods rijkste zegen toe bij alles wat je doet en wie weet horen we tzt weer wat van elkaar. Hartelijke groet, Thea

Mariella. Casella

Met bewondering heb ik je verhaal gelezen. Wat een doorzetter ben jij! Mooi dat de zoektocht naar stempels je weer mooie ontmoetingen opleveren!
Ik herken mijn geboortestreek ( Sittard) en kan je dan ook goed volgen op dit stukje van je tocht! Rust maar weer goed uit en geniet van het voorbereiden van je volgende stuk van je pelgrimstocht!

wheelchair pilgrim

Thea, het was zeker een leuke ontmoeting en leuk dat je me nu hier volgt.
En met zoveel gezamenlijke kennissen is de kans groot dat we elkaar wel een keer ergens treffen.

Mariella, leuk dat jullie me ook weer hebben gevolgd en ook leuk dat je de omgeving zo kent. Voor mij was het een vrij onbekend gebied en daar daar ook erg leuk om het gebied te ontdekken.
Groetjes aan de andere zusters!

Marion Stoop

Wat een mooi einde van deze tocht, bijzonder met de preek over pelgrims en een mannenkoor.
Geweldig dat je even bij me aan bent komen rollen.
Wat zullen Bruno en je ouders blij en trots zijn.

Liefs van Marion

wheelchair pilgrim

Het was inderdaad een erg mooie afsluiting van deze reis.
En ik vond het erg leuk om een keer bij je langs te rollen :)

Arjan

Hoi Laura, een pelgrimage zou niet het eerste zijn waar ik aan zou denken, maar ik hou wel van reizen dus gedeeltelijk begrijp ik je motieven wel.

Superstoer dat je dit alleen! doet.

Groetjes en tot ziens bij de Zonnebloem: Arjan.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!